Od redakcji 7-8/2017

Szanowni Państwo,Okladka
Od nowego roku czasopismo „Elektroinstalator” będzie miało nowego wydawcę. Opiekuńcze skrzydła nad tym najstarszym w branży elektroinstalacyjnej tytułem roztoczyło Wydawnictwo SIGMA-NOT.

Więcej…

Pomiary parametrów oświetleniowych we wnętrzach

Wykonywanie pomiarów parametrów oświetlenia jest niezbędne przy weryfikacji nowych instalacji oraz w trakcie eksploatacji systemów oświetleniowych, m.in. do ustalania terminów czynności konserwacyjnych oraz wymiany źródeł światła. Pomiary te powinny być wykonywane profesjonalnie.

Obecnie obowiązujące w Polsce przepisy nie regulują zasad uzyskiwania uprawnień do wykonywania pomiarów oświetleniowych. W efekcie każdy, kto posiada miernik, może wykonywać pomiary bez względu na poziom posiadanej wiedzy oraz jakość samego przyrządu.

rys1

Podstawy teoretyczne
Efekt oświetleniowy oceniany jest subiektywnie okiem obserwatora. Z tego względu wynik oceny tego samego urządzenia oświetleniowego przez różne osoby bywa rozbieżny. Dlatego niezbędne było sformalizowanie zasad oceny. Na podstawie wyników badań Międzynarodowa Komisja Oświetleniowa (CIE) przyjęła jako dolną granicę zakresu widzialnego promieniowania elektromagnetycznego długość fali 380 nm, a jako górną – 780 nm. Na tej podstawie powstała uśredniona krzywa czułości widmowej oka ludzkiego. Maksimum jej zależy od stanu adaptacji oka do widzenia dziennego, czyli do jasności oraz do tzw. widzenia zmierzchowego, czyli do ciemności. Receptorami odbierającymi promieniowanie widzialne są umieszczone na siatkówce oka pręciki i czopki. Czopki zgromadzone są głownie w centrum pola widzenia, a pręciki na jego obrzeżach. Nie wnikając w szczegóły można stwierdzić, że czopki mają mniejszą czułość, ale zdolność rozróżniania barw, natomiast pręciki charakteryzują się wysoką czułością, ale nie rozróżniają barw. W efekcie kolory widzimy tylko przy dobrym oświetleniu, a w nocy wszystko wydaje się szare. Na rysunku 1 przedstawiono dwie krzywe czułości widmowej. Z prawej jest to krzywa oka przystosowanego do jasności nazywana fotopową, a z lewej – krzywa oka przystosowanego do ciemności, zwana skotopową. Maksimum czułości krzywej fotopowej wypada dla długości fali ok. 555 nm, a krzywej skotopowej – ok. 507 nm.
W początkowym okresie fotometrii stosowano luksomierze subiektywne, w których porównywało się okiem dwie oświetlone powierzchnie wzorcową i badaną.

 

(...)

Janusz Strzyżewski

Artykuł w całości w nr 6/2017 Ei

 

 

Wyszukiwarka

like Newsletter!

like Nowości!

quote Na skróty

like Najczęściej czytane!

like Polecamy!

Znajdź nas na facebooku!

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem